Forum www.stalnierdzewna.com

Witam.
Pracuję w firmie spawalniczej i interesuje mnie zgrzewanie stali
nierdzewnej. U nas w firmie wykorzystuje sie zgrzewanie elektryczne oporowe ale
wiem że w chwili obecnej jest ono wypierane przez inne metody tego
zgrzewania. Czy może mi Pań opisąć z punktu widzenia teoretyka to zgrzewanie i ich
rodzaje.
Bardzo proszę o pilną odpowiedź.

Zgrzewanie elektryczne oporowe polega na wykorzystaniu ciepła wydzielanego podczas przepływu prądu przez łączone elementy. Zgrzewane części włączone są w obwód wtórny transformatora. Dzięki oporowi elektrycznemu łączone elementy miejscowo nagrzewają się. Największa oporność (a więc i temperatura) występuje na styku łączonych elementów, gdzie następuje roztopienie materiału i tworzy się jądro zgrzeiny. We wszystkich zgrzewarkach prąd zgrzewania jest włączony po osiągnięciu określonego nacisku wstępnego pomiędzy łączonymi elementami.

Przebieg procesu: Najpierw włączony jest nacisk. Po upływie czasu wstępnego nacisku następuje włączenie prądu zgrzewania na czas formowania jądra zgrzeiny. Z chwilą osiągnięcia temperatury zgrzewania i uformowania się płynnego jądra zgrzeiny następuje wyłączenie prądu. Płynny materiał jądra krzepnie przy włączonym nacisku przez czas przekuwania zgrzeiny.

Zgrzewanie oporowe dzieli się na:
1) doczołowe – łączenie elementów na całej powierzchni styku (pręty, rury, kształtowniki, taśmy):
• metoda zwarciowa – prąd zgrzewania przepływa przez silnie dociśnięte do siebie końce łączonych części. Po osiągnięciu wymaganej temperatury metal ulega spęczeniu w strefie zgrzewania a stykające się powierzchnie łączą się,
• metoda iskrowa – zamontowane w szczękach elementy zgrzewane o chropowatych powierzchniach zbliża się powoli do siebie. Nierówności powierzchni zetkną się ze sobą powodując przepływ prądu i tworzenie mostków płynącego, silnie parującego metalu (iskrzenie). Ciągłe zbliżanie do siebie powierzchni czołowych powoduje nadtopienie metalu na całej pow. styku. Po zakończeniu fazy wyiskrzenia rozpoczyna się spęczanie.
2) punktowe – łączenie elementów w oddzielnych miejscach zwanych punktami:
• jednoimpulsowe – przepływ prądu zgrzewania odbywa się za pomocą jednego impulsu,
• wieloimpulsowe,
• z obróbką cieplną zgrzeiny.
Należy uważać tu na zjawisko bocznikowania prądu wtórnego polegające na przepływie prądu przez wykonaną wcześniej zgrzeinę (zbyt duże skupienie). Minimalna dopuszczalna odległość między sąsiednimi zgrzeinami to podziałka szwu punktowego.
3) garbowe – łączenie elementów w jednym lub kilku miejscach jednocześnie. Położenie tych miejsc jest określone celowo wykonanymi tzw. garbami, które muszą spełniać następujące wymagania:
• łatwość wykonania w warunkach produkcyjnych,
• dostateczna sztywność,
• dostatecznie duża masa zapewniająca wystarczającą powierzchnię styku.
4) liniowe – łączenie elementów za pomocą szwów (zespół zgrzein punktowych ułożonych w linii zgrzewania). Można traktować je jako zgrzewanie punktowe dla zgrzein zachodzących na siebie. Łączone elementy umieszczane są między krążkowymi elektrodami. Rozróżnia się zgrzewanie liniowe:
• ciągłe – elementy przesuwają się względem elektrod ruchem jednostajnym przy stałym przepływie prądu,
• przerywane – elementy przesuwają się ruchem jednostajnym a prąd jest przerywany tak, aby następne zgrzeiny nachodziły na siebie,
• skokowe – elementy przesuwają się ruchem przerywanym. Prąd płynie w momencie, gdy elementy są nieruchome.