|
Producenci starają się dostarczać wyroby ze stali nierdzewnej czyste i pasywowane. Innymi słowy: materiał posiada na całej swojej powierzchni naturalną warstwę tlenku, która zabezpiecza stal przed korozją. Dla zachowania przez stal nierdzewną w czasie eksploatacji pierwotnego wyglądu i odporności na korozję, szczególnie w przypadku elementów zewnętrznych, już w fazie projektowania należy uwzględnić następujące wskazówki:
- dobrać właściwy gatunek stali, biorąc pod uwagę również stopień zanieczyszczenia powietrza dwutlenkiem siarki, możliwość powstawania osadów, czy też niebezpieczeństwo kontaktu z solą wysypywaną zimą na drogach.
- wybrać rozwiązanie projektowe pozwalające wodzie deszczowej na swobodne spłukiwanie wszelkich osadów pyłu i brudu z całej powierzchni stali nierdzewnej.
- w miejscach wystawionych na intensywne działanie wilgoci i wody, należy unikać zagrożenia korozją galwaniczną (pomiędzy elementami ze stali nierdzewnej i stali węglowej), np. poprzez zapewnienie właściwej izolacji elektrycznej.
- śruby, wkręty, gwoździe, uchwyty itp., mocujące elementy ze stali nierdzewnej, muszą być zawsze wykonane również ze stali nierdzewnej.
- chronić stal nierdzewną w transporcie i przy montażu przed jakimkolwiek kontaktem ze stalą węglową, używać czystych, specjalistycznych narzędzi przeznaczonych wyłącznie do stali nierdzewnej.
- do czyszczenia używać szczotek ze stali nierdzewnej albo specjalistycznej włókniny Scotch-Brite firmy 3M - do nabycia w Szwedzkim Biurze Technicznym.
- do czyszczenia pneumatycznego strumieniowo-ściernego nie używać kulek które przedtem wykorzystywany był do czyszczenia stali węglowej.
- nigdy nie wolno używać kwasu solnego do usuwania osadów zaprawy cementowej, zaprawę trzeba spłukać przed stwardnieniem, używając czystej zimnej wody.
|