Badania chropowatości - Stalnierdzewna.com - Największa w Polsce strona informacyjna o stali nierdzewnej

Badania chropowatości

Na ile artykuł jest pomocny? (3 głosów)

Pomiar chropowatości powierzchni

Chropowatością powierzchni - nazywamy te elementy struktury geometrycznej powierzchni uformowane w czasie procesu jej kształtowania, które nie zawierają falistości i odchyłek kształtu tej powierzchni. Powstają one głównie dzieki śladom kształtu narzędzia oraz drgania układu obrabiarka - przedmiot - narzędzie.

Istnieje szereg metod pomiarów chropowatości. Poniżej w skrócie te najistotniejsze.

Metoda porównawcza

Metoda porównawcza polega na wizualnej ocenie chropowatości poprzez - jak sama nazwa wskazuje poprzez porównanie stanu powierzchni przedmiotu z wzorami.
Należy przy tej metodzie pamiętać, że:

zarówno wzorzec jak i przedmiot muszą być wykonane z tego samego materiału,
kształt wzorca i przedmiotu musi być taki sam),
musi być zachowany ten sam rodzaj obróbki powierzchni wzorca i przedmiotu
muszą być wprowadzone identyczne warunki porównania (np. oświetlenie).

Metoda stykowa:

Zasada pomiaru stykowego chropowatości i falistości powierzchni:

1 mierzony przedmiot,
2 głowica pomiarowa,
3 mechanizm posuwu,
4 wzmacniacz,
5 filtr,
6 rejestrator,
7 moduł opracowujący sygnał pomiarowy,
8 wskaźnik

Głowica pomiarowa (zbiór penetratora, ślizgacza oraz przetwornika pomiarowego) przyrządu przesuwa się ze stałą prędkością wzdłuż mierzonego przedmiotu. W wyniku przesuwania ostrza po powierzchni przedmiotu zmienia się jego położenie względem pozostałych elementów głowicy. Zmiany położenia zależne są tutaj od nierówności powierzchni jakie spotyka ostrze na drodze swojego ruchu. Przetwornik zamienia zmiany wzajemnego położenia ostrza i innych elementów głowicy na sygnał elektryczny. Sygnał, który jest wzmacniany i poddany filtracji celem usunięcia niepożądanych składowych jak np. falistość, odchyłki kształtu – jest rejestrowany lub poddany obróbce celem wyznaczenia wartości parametrów chropowatości.

Zasada pomiaru metodą przekroju świetlnego

1 Obiektyw.
2 Okular.

Płaska wiązka światła z mikroskopu oświetlającego pada na mierzoną powierzchnie pod kątem 45°. Uzyskany przekrój świetlny jest obserwowany przez okular mikroskopu obserwacyjnego. Widoczne są dwa obrazy profilu, przy czym pomiary przeprowadza się na jednym z nich (dowolnym). Ponieważ przekrój wiązką światła został wykonany pod kątem 45°, obserwowany obraz w kierunku wysokości jest powiększony (nie licząc powiększeń optycznych mikroskopu).

Bibliografia

stalnierdzewna.com

Jeśli posiadasz wiedze na temat stali nierdzewnej, która chciałbyś się podzielić z innymi, skontaktuj się z nami!

Zapraszamy do współtworzenia portalu.