przez Dr Jan Żelazny » Czw Gru 10, 2009 1:04 pm
Na początku bardzo dziękuję za miłe słowa skierowane w kierunku strony jak i ludziom tworzącym portal - bardzo się cieszymy, że zawarte informacje są komuś przydatne. Jeżeli chodzi o struny do gitar to jest to temat dość wąski. Raczej nie znajdzie Pan wzmianki o niej w żadnej publikacji technicznej - aczkolwiek zachęcam Pana do odwiedzenia Czytelni Norm i Patentów, gdzie można wyszukać owe informacje.
Najpopularniejszą stalą nierdzewną wykorzystywaną do produkcji strun jest stal klasy AISI 430 wg PN H17. Charakterystyka tej stali jest opisywana w większości dokumentacji naukowej opiewającej o stali nierdzewnej. Jest to stal trudno spawalna – praktycznie spawalna jedynie w osłonie argonu, żaroodporna -szczególnie w środowisku gazów spalinowych zawierających związki siarki. Stal ta w stanie wyżarzonym (ok. 800 [°C]) jest stosunkowo miękka i ciągliwa, nadaje się do tłoczenia na zimno, w związku z czym gatunki te są również szeroko stosowane na naczynia kuchenne, aparaty w przemyśle spożywczym czy elementy karoserii samochodowych. Druty ze stali H17 mają wystarczająco dobrą podatność do odkształceń plastycznych na zimno i dobrą odporność na korozję, jedynie ich odporność na ścieranie jest niska, mimo że jest ona nieco wyższa od odporności na ścieranie drutów ze stali niskowęglowych. Wzrost zawartości chromu w ferrycie powoduje jego wzmocnienie oraz poprawia intensywność wzmacniania się ferrytu pod wpływem zgniotu. Intensywność wzmacniania ferrytu chromem jest jednak niewielka, a druty ze stali H17 po możliwym do uzyskania zgniocie do 80 [%] mają wytrzymałość na rozciąganie poniżej 1000 [MPa] - wytrzymałości tej odpowiada twardość poniżej 290 wg HB, która jest niewystarczającą dla skutecznego przeciwdziałania ścieraniu drutów które najczęściej występuje. Odporność korozyjna drutów ze stali H17 nie może być racjonalnie wykorzystana w przypadku ich użycia do wyrobu materiałów narażonych na ścieranie w warunkach korozyjnych, ponieważ zanim wyroby z drutów ulegną korozyjnemu zniszczeniu, wcześniej zostaną one zużyte wskutek ścierania. Ponadto wykorzystanie drogiego chromu w drutach ze stali H17 narażonych na ścieranie jest nieracjonalne również i z tego powodu, że stale ferrytyczne wysokochromowe, zawierające powyżej 13 [%] chromu swą wysoką odporność na korozję zawdzięczają ściśle związanej z podłożem stalowym cienkiej pasywnej warstewce tlenków chromu, która to warstwa zostaje zniszczona przy nieprzerwanym ściernym działaniu materiałów. Dlatego też druty te zachowują się antykorozyjnie tak jak druty ze stali ferrytycznych chromowych zawierających poniżej 13 [%] chromu, to znaczy tak jak gdyby niezdolne były one do wytworzenia pasywnej warstwy tlenkowej, a swoją odporność korozyjną zawdzięczały wyłącznie chromowi zawartemu w roztworze stałym żelaza.
Mała odporność na ścieranie drutów jak również brak możliwości właściwego wykorzystania odporności korozyjnej stali H17 zastosowanej na wyroby narażone równocześnie na korozję i ścieranie jest podstawową wadą tej stali oraz wytwarzanych z niej materiałów.
Sponsorem "naszego eksperta" jest firma:ZANO Mirosław Zarotyński- mała architektura & metaloplastykaProducent mebli miejskich wykonanych ze stali nierdzewnej lub stali czarnej: ławki, kosze na śmieci, słupki, tablice informacyjne, stojaki rowerowe.