Forum www.stalnierdzewna.com

Witam,
mam pytanie dotyczące aluminium lotniczego. Zauważyłem, że robiona jest z niego obecnie duża część latarek. Jakie właściwości w porównaniu ze zwykłym aluminium ono posiada, jak jest wytwarzane i czemu akurat lotnicze??

Witam. Aluminium lotnicze jest to robocza nazwa specjalnego stopu aluminium - a mianowicie anodyzowanego duraluminium.


Duraluminium - są to wieloskładnikowe stopy, głównie na bazie Al – Cu – Mg przeznaczone do przeróbki plastycznej. W stopach układu Al – Cu – Mg (w zależności od zawartości miedzi i stosunku zawartości Cu do Mg, mogą powstawać fazy międzymetaliczne podwójne: CuAl2 lub Al3Mg2 (przy małej zawartości odpowiednio magnezu lub miedzi) ewentualnie potrójne: Al2CuMg i CuMg5Al5. Durale dzięki temu że nie wykazują przemian alotropowych, lecz charakteryzują się zmienną rozpuszczalnością jednego ze składników w roztworze stałym mogą być poddawane utwardzaniu wydzieleniowemu dzięki czemu polepszają swoje własności. Proces ten stanowią połączone operacje technologiczne przesycania oraz starzenia. Temperatura przesycania duraluminium wynosi 490 ÷ 510 [°C]. Studzenie następuje w wodzie, oleju lub nawet na powietrzu. Po przesyceniu otrzymuje się stop o budowie jednofazowej, miękki o niskiej wytrzymałości i dużej plastyczności. Przesycone aluminium podlega następnie starzeniu. Może ono zachodzić samorzutnie w temperaturach otoczenia i wówczas zwane jest starzeniem naturalnym, przy czym najlepsze właściwości mechaniczne osiąga duraluminium po 5 ÷ 7 dniach. Proces starzenia można przyspieszyć przez podgrzanie i takie przyspieszone starzenie nosi nazwę sztucznego. W czasie starzenia naturalnego (w temperaturze 20 [°C]) po czterech dniach od chwili przesycenia duraluminium osiągnie największą wytrzymałość. Starzenie w wyższych temperaturach przyspiesza wprawdzie zachodzące procesy, jednakże uzyskane wartości wytrzymałościowe na rozciąganie są niższe z uwagi na koagulację wydzielonych faz. Zjawisku starzenia można zapobiec przez wytrzymywanie duraluminium w niskich temperaturach. W ten sposób można zachować właściwości plastyczne duraluminium dla dalszego kształtowania plastycznego, jeśli wykonanie tych zabiegów technologicznych bezpośrednio po przesycaniu nie jest możliwe.

Anodyzowanie - jest to proces wytworzenia bardzo cienkiej porowatej warstwy tlenku na powierzchni aluminium (lub innych metali) i ewentualnego jej zabarwienia. Proces ten ma na celu zwiększenie ochrony przed korozją oraz podniesienie twardości powierzchni materiału przy jednoczesnym podniesieniu walorów estetycznych. Rozróżniamy 3 typy anodowania:

Typ I:

Wytworzenie warstwy tlenku przy użyciu kwasu chromowego (elektrolit).
Dzieli się je na następujące podtypy:
A: Anodowanie w kwasie chromowym.
B: Anodowanie w kwasie chromowym przy użyciu obniżonego napięcia.
C: Anodowanie w innych kwasach - tak zwana metoda Boeinga - anodowanie w kwasie bornym.

Typ II:

Wytworzenie warstwy tlenku przy użyciu roztworu kwasu siarkowego.

Typ III:

Wytworzenia tlenku, w którym również elektrolitem jest roztwór kwasu siarkowego.
Dzieli się je na dwie klasy:
Klasa I - nie barwione.
Klasa II - barwione.

Po anodowaniu duraluminium jest bardzo często poddawane obróbce wykańczającej pozwalając uzyskać niezwykle gładkie powierzchnie uzyskanego materiału. Twarda powłoka tlenku jest tu wspaniałym izolatorem o dużej odporności na ścieranie. Stosunkowo niska cena przy tak dobrych własnościach wpływa na to, że stop ten często jest wykorzystywany w zastosowaniach przemysłowych gdzie jest to wymagane.

dziękuje za odpowiedź