Forum www.stalnierdzewna.com

Witam serdecznie. Czy może Pan po krótce scharakteryzować pomiar cienkich wartw - kojarzę tylko z literatury Kulotesterale więcej informacji niegdzie nie ma. dziękuję z góry za szybką odpowiedź.

Witam serdecznie.

Poniżej przedstawiam charakterystykę o którą Pan prosi.

Elkometer – służy do mierzenia grubości powłok malarskich, lakierniczych, izolacyjnych, galwanicznych, na podłożach stalowych i żelaznych - ferromagnetycznych. Mogą być użyte do pomiarów powłok malarskich, z tworzyw sztucznych, galwanicznych, emaliowanych, chromowanych i powlekanych bezpośrednio niklem. Elkometr mierzy grubość powłok niemetalicznych na metalicznych podłożach np. na powłokach ocynkowanych do pomiarów powłok malarskich.
Ogólnie ujmując elkometr posiada:
• ilość przeprowadzonych pomiarów,
• wartość średnią,
• odchylenie standardowe,
• wartości maksymalne i inne.

Surtronic - powierzchnię mogą charakteryzować takie cechy jak falistość i chropowatość, która może przechodzić od chropowatości bardzo lekkiej do bardzo ostrej w zależności od procesu użytego do wykańczania powierzchni. Jeżeli chodzi o zakres chropowatości to odległość i amplituda nieregularności występujących na powierzchni różnią się między sobą.
W tym przypadku mamy do czynienia a takimi parametrami jak:
• parametry amplitudy: mierzą pionowe odchylenie profili powierzchni.
• parametry odchylenia: mierzą nieregularne odchylenia wzdłuż powierzchni, niezależne amplitudy tych nieregularności.
• parametry hybrydowe: mierzą odniesienia do oby grup parametrów, zarówno amplitudy jak i odniesienia.

Kulotester – pomiar grubości, a zwłaszcza analizy struktury cienkich warstw daje metoda szlifu ukośnego kulą (szlif kulisty). Stanowisko wykorzystujące ten typ badań zostało nazwane KULOTESTER.
Układ badawczy składa się z:
• próbki umieszczonej w uchwycie,
• przeciwpróbki kuli,
• rolki obrotowej,
• silnika,
• stolika uchylnego.

Próba tarcia polega na ślizganiu się przeciwpróbki po powierzchni próbki z warstwą w jednym stałym punkcie podparcia. Tocząca się swobodnie kula wprawiona jest w ruch rolkę napędzaną silnikiem. Kula wyciera na powierzchni próbki ślad o geometrii czaszy.
Metoda szlifu ukośnego kulą jest bardzo szybkim i prostym sposobem pomimo grubości warstw w zakresie grubości od ułamków mikrometra do kilkudziesięciu mikrometrów.
Zadania:
• ujawnienie struktury warstw powierzchniowych na wykonanym szlifie,
• prowadzenie wstępnych prób tubologicznych,
• pomiar gęstości warstw i powłok na wykonanym szlifie kulistym.

Mam nadzieje, że powyższe informacje będą pomocne.

Witam. Czy może mi Pan opisać metody badań warstw wierzchnich jakie wykorzystuje się w powyższym temacie. Będę zobowiązany

Witam. Wśród najpopularniejszych metod badań warstw wierzchnich jeśli chodzi o własności mechaniczne wyróżniamy:
• Pomiar grubości struktur cienkich warstw metodą szlifu ukośnego. Układ badawczy składa się z próbki umieszczonej w uchwycie kulotestera, rolki obrotowej, silnika oraz stolika. Próba tarcia polega na ślizganiu się przeciw próbki (kula stalowa) po powierzchni próbki z warstwą na jednym stałym punkcie podparcia. Tocząca się swobodnie kula wprawiana jest w ruch rolką napędzaną silnikiem. Kula wyciera na powierzchni próbki ślad o geometrii czaszy .Na podstawie analizy struktur ujawnionych na wierzchni powstałej czaszy można identyfikować ich rozmiary.
• Badanie odporności materiału na zużycie przez ścieranie - materiał usuwany jest z powierzchni przedmiotu skutkiem działania twardych cząstek o ostrych krawędziach w postaci luźnego ścierniwa lub materiału zawierającego takie cząstki. Pod wpływem przyłożonego obciążenia następuje wbijanie cząstek w materiał ulegający ścieraniu. Ich względne przemieszczenie powoduje występowanie takich mechanizmów jak mikroskrawanie, bruzdowanie, ścinanie, wykruszanie czy procesy zmęczeniowe. Ze względu na charakter kontaktu ścieranie może zachodzić w układzie podwójnym lub potrójnym. W pierwszym przypadku materiał styka się z luźnym ścierniwem. W drugim przypadku ścierniwo znajduje się pomiędzy dwiema współpracującymi powierzchniami. Zużycie w układzie podwójnym jest zwykle 10 do 100 razy większe w porównaniu do układów potrójnych.
• Badanie odporności materiałów na zużycie przez erozję w strumieniu cząstek stałych - polega na usuwaniu materiału z powierzchni w wyniku powtarzających się uderzeń drobnych cząstek stałych niesionych w strumieniu gazu lub cieczy z szybkością przekraczającą 1 [m/s]. Efektem występowania zjawiska erozji jest zmniejszenie grubości elementów, powstanie kraterów i rozległych ubytków materiału jak również chropowatość powierzchni.
• Badanie adhezji cienkich warstw - uniwersalnym sposobem oceny adhezji powłoki do podłoża jest metoda zarysowania powierzchni kulką diamentową, połączoną z detekcją objawów jej odspojenia w funkcji obciążenia normalnego działającego na kulkę. Podczas standardowej próby pomiaru adhezji kulka przesuwana jest po powierzchni ze stałą prędkością i liniowo narastającym obciążeniem. W efekcie tego na powierzchni zostaje wytworzona rysa o narastającej szerokości jako efekt odkształcenia plastycznego miękkiego podłoża i przylegającej do niego powłoki. Jednocześnie podczas przesuwania kulki rejestrowane są siła styczna oraz emisja akustyczna towarzysząca odkształceniu i niszczeniu powłoki .Miarą adhezji jest wielkość krytycznego obciążenia normalnego.