Witam serdecznie. W imieniu redakcji pracującej nad portalem dziękuję panu bardzo za miłe słowa uznania. Takie głosy zawsze dodają nam nowej energii i są dowodem na to, że to co robimy jest komuś potrzebne

Wracając do pytania - rentgenowski analizator spektralny – jest przystosowany do badań składu chemicznego próbki w wybranym mikroobszarze o średnicy ok. 1 [um]. W mikroanalizatorze promieniowanie rentgenowskie wzbudza się za pomocą wiązki elektronów emitowanych przez żarzące się włókno anody i rozpędzonych w polu elektrostatycznym kilkunastu do kilkudziesięciu [kV]. Wiązka ta jest formowana przez układ soczewek elektromagnetycznych w celu nadania jej możliwie małego przekroju. Wzbudzone charakterystyczne promieniowanie rentgenowskie o określonej długości fali jest wyodrębnione za pomocą spektrometru, a następnie rejestrowane przez detektor. Mikroanalizator jest wyposażony jednocześnie w mikroskop metalograficzny, który pozwala na wybór miejsca analizy, a nawet na obserwację analizowanego obszaru podczas analizy.
Za pomocą mikroanalizy rentgenowskiej można prowadzić:
- analizę ilościową pierwiastków od boru do uranu przez zliczanie liczby impulsów w wybranym punkcie próbki i porównanie z liczbą impulsów od znanego wzorca, przy czym próg wykrywalności mieści się w granicach od 0,001 do 0,1 [%] z błędem 1 – 10 [%],
- analizę półilościową polegającą na wykreśleniu wykresu rozmieszczenia pierwiastka wzdłuż linii,
- analizę jakościową, przedstawiając rozmieszczenie pierwiastków na powierzchni w postaci „mapki”, na której ilość pierwiastka jest proporcjonalna do jasności obrazu w danym miejscu.
Mikrosonda znalazła głównie zastosowanie do badania: wtrąceń niemetalicznych w stopach, składu wydzieleń, segregacji, jednorodności, dyfuzji, składu i grubości cienkich warstw.
Zasada działania jest następująca:
Badanie przy użyciu mikrosondy elektronowej polega na umieszczeniu próbki w komorze, a po osiągnięciu odpowiedniej próżni – na wyszukaniu na próbce miejsca do analizy. Za pomocą mikroskopu świetlnego, po wybraniu miejsca do analizy, można wykonać zdjęcie obszaru widocznego na ekranie lampy oscyloskopowej, otrzymanego przy użyciu elektronów odbitych, wtórnych lub zaabsorbowanych. Następnie pod wiązką elektronów wprowadza się wybrany wzorzec, sporządzony z czystego pierwiastka lub związku o znanym składzie i ustawia spektrometr na najsilniejszą linię spektralną badanego pierwiastka, posługując się odpowiednią tablicą można teraz, dokonać zliczania impulsów.