Forum www.stalnierdzewna.com

Witam.
Dziekuję bardzo za wiadomości na stronie – są mi bardzo pomocne w studiach.
Znalazłem wiadomości dotyczą twardości – czy może Pan coś napisać o mikrotwardości i sposobach jego pomiatrów.

Witam Pana.

Dziękuję w imieniu osób pracujących nad stroną za słowa uznania. Nawiązując do postawionego przez Pana pytania - mikrotwardością nazywamy twardość mierzoną przy bardzo małych obciążeniach (w metodzie tej można określać twardość poszczególnych składników strukturalnych). Istnieje kilka metod pomiaru mikrotwardości.

Mikrotwardość twardych, cienkich powłok można zmierzyć metodą Vickersa. Metoda ta polega na wciskaniu wgłębnika − w postaci foremnego, czworokątnego ostrosłupa diamentowego o kącie dwuściennym w płaską powierzchnię elementu badanego pod obciążeniem F prostopadłym do tej powierzchni. Po zdjęciu obciążenia następuje odczyt przekątnej z powstałego odcisku (kwadratu). Twardość Vickersa według PN-EN ISO 6507-1:1999 określa się stosunkiem obciążenia F (wyrażonego w niutonach) do pola S (w milimetrach kwadratowych) powierzchni bocznej otrzymanego odcisku.
Przy metodzie rysy miarą twardości jest szerokość rysy wykonanej przy stałym obciążaniu stożkiem diamentowym o kącie rozwarcia 90 stopni (w twardych składnikach rysa jest wąska, w miękkich szeroka.)

Przyrząd Chruszczewa z obrotowym silnikiem jest kolejnym sposobem. Próbkę ustawia się na stoliku i za pomocą mikroskopu wybiera się miejsce. Obraca się stolik o 180 stopni. Po wykonaniu odcisku przesuwa się znowu próbkę pod mikroskop i odczytuje długość przekątnych.

Kolejna odmianą tego badania jest wciskanie w materiał wgłębnika Knoopa, którym jest ostrosłup diamentowy o podstawie rombu o odpowiednio dobranych kątach bryłowych. Przez pomiar dłuższej przekątnej obliczamy twardość. Dużą zaletą jest mniejsza głębokość odcisku i możliwość określenia anizotropii własności materiału przez wykonanie pomiarów twardości w dwóch pozycjach skręconych o 90 stopni.