Forum www.stalnierdzewna.com

Witam.

Mam pytanie odnośnie obróbki anodowo – mechaniczniej stali.
Gdzie taką obróbkę stosujemy i gdzie w ogólnej klasyfikacji zabiegów możemy ją umieścić.
Proszę o krótką charakterystykę lub źródło.
Będę zoobowiązany za pomoc.

Witam Pana serdecznie na naszym forum

Proces obróbki zwany anodowo - mechanicznym, należy do grupy obróbek elektrochemicznych erozyjnych – myślę, iż ten rodzaj obróbki też będzie omówiony na naszej stronie w najbliższym czasie. Obróbka elektrochemiczna jest procesem kształtowania materiałów będących przewodnikami, na skutek ubywania ich drogą odpowiedniej reakcji chemicznej w warunkach elektrolizy. Obróbka elektrochemiczna opiera się na zasadach reakcji chemicznych oraz na galwanotechnice. W stosunku do galwanotechniki ma na celu usuwanie warstw wierzchnich anody czyli trawienie jonowe. Podczas przepływu prądu w obwodzie elektrolitycznym na powierzchni obrabianej (anodzie) zachodzi proces utleniania anodowego nazywany również rozpuszczaniem anodowym. W czasie elektrolizy aniony roztworu kierują się do anody, gdzie ulegając zobojętnieniu wstępują w reakcję z metalem, w wyniku której powstają związki chemiczne tworzące cienką warstwę na powierzchni przedmiotu obrabianego. W zależności od warunków procesu warstewka ta (produkt utleniania anody) może być łatwo lub trudno rozpuszczalna.
W obróbce elektrochemicznej wyróżnia się trzy podstawowe odmiany:
• obróbkę elektrochemiczną bezstykową obejmującą te sposoby obróbki elektrochemicznej, w których wykorzystywana jest jedynie energia reakcji chemicznych zachodzących na skutek zasilania energią elektryczną,
• obróbkę elektrochemiczną stykową nazywaną obejmującą sposoby obróbki, w których następuje łączne działanie procesów chemicznych i mechanicznych - ściernych, czyli jest wykonywana praca chemiczna i mechaniczna,
• obróbkę anodowo-mechaniczną obejmującą sposoby obróbki, w których następuje łączne działanie procesów chemicznych, mechanicznych - ściernych oraz wyładowań iskrowych; obróbka anodowo - mechaniczna odbywa się więc na skutek erozji chemicznej i elektrycznej oraz częściowo na skutek pracy tarcia.

Ta ostatnia odbywa się ona na skutek równoczesnego rozpuszczania elektrochemicznego, miejscowego topienia powodowanego erozją iskrową oraz ścierania mechanicznego nierówności powierzchni. Generator prądu stałego zasila obwód, w którym katodą jest narzędzie - tarcza zwana erodą, a anodą- materiał obrabiany. Pomiędzy erodę i materiał obrabiany podawany jest elektrolit. Na skutek przepływu prądu przez szczelinę roboczą, zachodzi proces elektrolitycznej obróbki. Elektrolit jest tak dobrany, że na powierzchni przedmiotu obrabianego tworzy się błonka, najczęściej tlenkowa, która powiększa opór, zmniejszając skuteczność procesu elektrolitycznego. Eroda która przesuwa się względem obrabianego materiału, znajduje się pod pewnym dociskiem. Na skutek tego na wierzchołkach nierówności powierzchni błonka polaryzacyjna zostaje przerwana, a w tych miejscach następują mikrozwarcia. W wyniku tych krótkotrwałych zwarć wydziela się miejscowo ciepło, podnosząc temperaturę styków powyżej temperatury topnienia. Eroda ściera stopniowe wierzchołki nierówności i przerywa w ten sposób styk. W momencie przerwania styku występuje iskrzenie. Dzięki dobrym własnościom dejonizacyjnym elektrolitu nie powstają łuki elektryczne. W celu lepszego działania ścierającego erody oraz w celu pomieszczenia produktów ścierania i tworzących się gazów , eroda ma wgłębienia. Elektrolit do obróbki anodowo - mechanicznej jest roztworem szkła wodnego. Bardzo niewygodna cechą elektrolitu jest jego zasychanie. W celu zmniejszenia podatności do zasychania i ułatwienia oczyszczenia powierzchni obrabiarki, erody i przedmiotu obrabianego, dodaje się do elektrolitu transformatorowego. Obróbka anodowo - mechaniczna stosowana jest głównie do przecinania materiałów, zwłaszcza trudnoobrabialnych za pomocą skrawania np. stali Hadfielda lub stali zahartowanych.

Mam nadzieję, iż to przybliżenie tematu będzie dla Pana pomocne.