Podczas szlifowania zarówno ściernicami konwencjonalnymi jak i „specjalnymi” należy przestrzegać i pamiętać o wielu zasadach. Przede wszystkim cząsteczki żelaza pochodzące z obróbki mechanicznej lub z tarcz szlifierskich zanieczyszczonych stalami niestopowymi, korodują w wilgotnym powietrzu i naruszają warstwę pasywacyjną ograniczając tym samym odporność korozyjną stali. Stal nierdzewna bowiem, ma tą unikalna cechą jaką jest samo pasywacja. Cecha ta jest wynikiem obecności pierwiastków stopowych, dzięki którym na powierzchni tworzy sie cienka, przezroczysta “pasywna warstwa". Nawet jeśli powierzchnia stali nierdzewnej zostanie podrapana albo inaczej uszkodzona, to pasywna warstwa o grubości zaledwie kilku atomów, wytwarza się natychmiast pod wpływem tlenu z powietrza albo wody. To wyjaśnia, dlaczego stal nierdzewna nie wymaga żadnej powłoki albo innego zabezpieczenia przed korozja w eksploatacji. tlenu z powietrza albo wody. Nie należy zatem używać materiałów, które zostały użyte wcześniej do stali niestopowej. Obecnie używa się wyłącznie materiałów ściernych syntetycznych, nie zawierających cząstek minerałów mogących powodować korozję międzykrystaliczną. Powszechnie stosowane materiały to tlenek aluminium oraz cyrkon.
W chwili obecnej konwencjonalne ściernice zastępowane są nowszymi a mianowicie:
- ściernicami listkowymi,
- ściernicami fibrowymi,
- taśmami bezkońcowymi,
- włókninami szlifierskimi,
- krążkami polerskimi.
Sam proces szlifowania stali nierdzewnej (równiej każdą wymienioną ściernicą) będzie opisany wkrótce na naszej stronie
http://www.stalnierdzewna.com. Prosimy zaglądać i mamy nadzieję, że znajdzie tam Pan szukane przez siebie informacje.