Witam

Pierwiastki stopowe rozpuszczone w austenicie mogą wpływać na przemianę austenitu: przesuwając krzywe początku i końca przemiany. Wszystkie pierwiastki (z wyjątkiem kobaltu) przesuwają krzywe początku przemiany w prawo. Ponieważ krytyczna szybkość chłodzenia jest związana z trwałością austenitu, można powiedzieć, że poza kobaltem wszystkie pierwiastki zwiększają hartowność stali. Pierwiastki takie jak nikiel, mangan, krzem przesuwają krzywe początku przemiany austenitu w prawo, ale nie zmieniają ich charakteru. Natomiast pierwiastki o dużym powinowactwie do węgla (Cr, Mo) zwiększają trwałość austenitu, ale jednocześnie przy większych ich zawartościach zmieniają charakter krzywych początku i końca przemiany. Zmiana ta polega na oddzieleniu zakresu perlitycznego od bainitycznego obszarem zwiększonej trwałości austenitu oraz nierównomiernym przesuwaniu w prawo obu wykresów. Jeżeli pierwiastki stopowe nie są rozpuszczone w austenicie, lecz występują w postaci oddzielnych faz (węglików, azotków, tlenków) wówczas ich działanie jest przeciwne. Fazy te stanowią zarodki przemiany dyfuzyjnej austenitu, a jednocześnie wiążąc pierwiastki stopowe zmniejszają ich zawartość w austenicie.